Бұл мақалада 1924–1936 жылдары кеңестік билік басшылығымен жүзеге асырылған Орта Азиядағы ұлттық-мемлекеттік межелеу процесі қарастырылады. Зерттеу осы процестің негізгі себептерін, тетіктерін және салдарын айқындауға бағытталған. Бұл процесс қазіргі Қазақстан, Өзбекстан, Қырғызстан, Тәжікстан және Түрікменстан республикаларының шекараларының қалыптасуына алып келді. Автор социалистік құрылыстың идеялары, жергіліктендіру саясаты және паниcламшылдық пен пантүркішілдік ағымдармен күрес аймақтың әкімшілік-аумақтық бөлінісіне қалай әсер еткенін талдайды. Ерекше назар межелеудің қайшылықты сипатына аударылады: бір жағынан, ол ұлттық элиталар мен институттардың қалыптасуына ықпал етсе, екінші жағынан — болашақтағы этносаралық және мемлекетаралық қақтығыстардың негізін қалады. Мақалада мұрағат құжаттары, халық санағы материалдары, кеңестік және посткеңестік кезеңдегі ғылыми еңбектер қолданылады. Қорытындыда ұлттық-мемлекеттік межелеу тек әкімшілік реформа ғана емес, сонымен қатар аймақтың саяси трансформациясының маңызды құралы болғаны және оның салдары бүгінгі күнге дейін Орталық Азияда сезілетіндігі атап өтіледі.