Мақалада корей диаспорасының қатысуы мысалында 1938 жылдан 1980 жылдардың аяғына дейін Қазақстанның солтүстігінде халықтық білім беруді дамыту қарастырылады. Депортациядан және кейіннен бейімделуден кейін корейлер аймақтың білім беру жүйесіне белсенді түрде қосылды. Депортацияға дейін корейлер Қиыр Шығыс аймағындағы немесе РСФСР-дегі оқу орындарында оқыды. Солтүстік Қазақстан аумағына қоныс аударғаннан кейін олар мүмкіндікті пайдаланып, облыс орталықтарының жоғары оқу орындарында, атап айтқанда Қостанай мұғалімдер институтында оқуын жалғастырды. Педагогикалық білім алғаннан кейін корей қоғамдастығының өкілдері өздерін қала және облыс мектептерінде педагог ретінде белсенді түрде жүзеге асырды. Соғыс кезеңінде халықтың өсуі және бейбіт тұрғындарды, әсіресе балаларды осы аймаққа эвакуациялау педагогикалық кадрларға деген қажеттілікті едәуір арттырды.
Корей педагогтары өздерін білім беру процесіне және жастардың бірнеше ұрпағын тәрбиелеуге елеулі үлес қосқан білікті жаңашыл ретінде көрсетті. Олар өздерінің қажырлы еңбектерімен елдің лайықты азаматтарының мәртебесін дәлелдеді. Олардың ішінде Қазақстан Республикасының еңбек сіңірген мұғалімдері мен ғалым-педагогтары бар, бұл отандық білім беру жүйесіндегі корей диаспорасының интеграциясы мен кәсіби дамуының жоғары деңгейін көрсетеді.

