Мақала 1918-1920 жылдардағы Азамат соғысы жағдайындағы қазақ көшпелі қоғамының күнделікті тәжірибелері мен бейімделу мәселелерін зерттеуге арналған. Омбы облысының Мемлекеттік тарихи архиві, Қазақстан Республикасының Орталық мемлекеттік архиві және Шығыс Қазақстан облысының қазіргі заман тарихын құжаттандыру орталығының кең ауқымды архивтік материалдары негізінде Дала өлкесіндегі саяси ахуалдың ерекшеліктері, әскери-саяси дағдарыстың қазақ халқының дәстүрлі өмір салтына ықпалы, сондай-ақ оның көпөкіметтілік, экономикалық қысым және шаруашылық байланыстардың бұзылуы жағдайындағы бейімделу формалары қарастырылады. Зерттеудің әдіснамалық негізін тарихи-антропологиялық, микротарихи және салыстырмалы-тарихи тәсілдер құрайды.

Зерттеу нәтижесінде азаматтық қарсыластық жағдайында қазақ көшпелі қоғамының жергілікті қауымдастықтардың ішкі тұрақтылығын сақтауға бағытталған бейімделу тәжірибелерінің кешенін қалыптастырғаны анықталды. Олардың қатарына дәстүрлі өзін-өзі басқару институттарын, ұжымдық шешім қабылдау тәжірибелерін сақтау, биліктің әртүрлі орталықтарымен икемді өзара іс-қимыл жасау, сондай-ақ шаруашылық қызметті соғыс уақытының жағдайына бейімдеу жатады. Аталған мінез-құлық үлгілері тарихи тұрғыдан қалыптасқан бейімделу тәсілдері болғаны және олардың терең саяси әрі әлеуметтік-экономикалық дағдарыс жағдайында қазақ көшпелі қоғамының әлеуметтік ұйымдасуы мен тұрақтылығын сақтауға мүмкіндік бергені жөнінде қорытынды жасалды.