Мақалада XIX ғасырдың екінші жартысынан бастап Торғай облысындағы XX ғасырдың басына дейінгі Ресей империясының қоныс аудару саясаты, әсіресе 1906 жылғы Қазақтардың қарсылығы қарастырылады. Бұл жұмыс мұрағат материалдарын талдау мен синтездеуге негізделген, оқиғалар объективті түрде көрсетілген. Автор болашақта ұйымдасқан қақтығысты тудырған қоныс аудару саясатының динамикасына назар аударады. Әскери губернаторладың ресми құжаттарын, ішкі істер министрлігінің бұйрықтарын, шенеуніктердің есептерін қарау қазақ халқының теріс жағдайын және жоғары басшылықтың тиімсіздігін куәландырады.
Архив материалдарын талдауға сүйене отырып, қазақтардың құқықтары басылғанын атап өткен жөн. Халықтың нақты дифференциациясы байқалды. Жұмыста Торғай облысының басқа болыстарындағы отарлау процесіне салыстырмалы шолу жасалды. Нәтижелер көші-қон саясаты жүйелі болды және әлеуметтік шиеленіске әкелді деген гипотезаны дәлелдейді. Мақаладан алынған ақпарат жер мәселелеріне және Қазақстандағы ұлт-азаттық қарсылыққа қатысты ғалымдардың болашақ зерттеулері үшін маңызды.